သူနဲ႔ကၽြန္မ

*မ်က္ႏွာမူရာ ဘယ္ဖက္ကုိပဲ လွည့္လွည့္
  ခ်စ္သူရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံ႔ကို မရတာ ၾကာၿပီ........။

*အမ်ိဳးသားေကာင္း ေယာကၤ်ားတို႔ရဲ႕ ၀တ္စံုကို
 ျပည့္စံုလံုၿခံဳေအာင္ ၀တ္ဆင္ထားၿပီး
 ပိရိေသခ်ာတဲ့ ႏႈတ္ခမး္ပါးတို႔က
 အၿပံဳးတုတစ္ခုကို ဖန္တီးကာ
 သူ ႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ အဲဒီညက
 ကၽြန္မ မ်က္၀န္းမွာ စံပယ္ေတြ တလက္လက္ထလို႕။

*မိနစ္ေတြရဲဲ႕ စကၠန္႕တိုင္းမွာ
 အရိပ္လို မခြဲမခြာ ထာ၀ရအတူေနလိုသူကိုမွ
 ကတိ၊ သစၥာ၊ မွာတမ္းစကားေတြ အထပ္ထပ္ေႃခြရင္း
 “အသက္“လို႕ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးဆီကို
 လက္မျပပဲ ထြက္ခြာသြားခဲ့ေသာ
 သူ...........။

*“ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အတူရွိေနႏိုင္ဖို႕
 တို႕ေတြ ခဏခြဲၾကဦးစို႕ေနာ္“
 ထိုစကားစုကို
 ေလးခုေျမာက္ ျပကၡဒိန္အား ၾကည့္ရင္း
 တစ္ျခမ္းျမင့္ အၿပံဳးနဲ႕ ေရရြတ္တက္လာခဲ့ေသာ
 ကၽြန္မ............။

*လုပ္ငန္းခြင္ရဲ႕ တာ၀န္နဲ႕ ၀တၱရားကို
 မလစ္ဟင္းပဲ တိက်စြာေက်ပြန္တက္ေပမယ့္
 ခ်စ္သူထံအား တစ္လတစ္ေစာင္ေသာ္မွ်
 စာမွန္မွန္ေရးဖို႕ သတိေမ့ ပ်က္ကြက္တက္ေသာ
 သူ.............။

*ဒိုင္ယာရီထဲမွာ အနီေရာင္ၾကက္ေျခခတ္ေတြ
 တစ္ခုတိုးလာတိုင္း၊ တိုးလာတိုင္း
 ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းစြာ ငို႐ိႈက္ရာကေန
 ေအးစက္ေျခာက္ကပ္စြာ ရယ္ေမာတက္လာေသာ
 ကၽြန္မ............။

*စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ
 အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို
 မသိဟန္ေဆာင္ လစ္လ်ဳ႐ႈ႕တက္လာေသာ
 သူ.........
 ကၽြန္မ ရင္ထဲကို ျမင္ေအာင္လွမ္းမၾကည့္ျဖစ္ဘူး။

*အိပ္မေပ်ာ္ေသာ ညဖက္ေတြရဲ႕
တစ္ကိုယ္ေရ လြမ္းဆြတ္မႈေတြမွာ
ေအးစက္ေစးထန္းတဲ့ လက္အစံုကို
တမ္းတမႈေတြ ပါ၀င္တဲ့အေၾကာင္း.........
ကၽြန္မ........
သူ႕ကုိ ျပန္မေျပာျပျဖစ္ဘူး။

*”ေရွ႕တစ္လွမ္းတိုးဖို႕ ေနာက္ႏွစ္လွမ္းဆုတ္ရတယ္”တဲ့
 ေရြ႕လွ်ားေျပာင္းလဲမႈအတြက္
 ဖိနပ္အသစ္ကို ခ်မစီးရဲခဲ့တဲ့
 သူ နဲ႕ ကၽြန္မ .........
 ေျခႏွစ္လွမ္းကို ၿပိဳင္တူဆုတ္လိုက္မိတာ
 ေလးလွမ္းမကဘူး ေ၀းသြားခဲ့တယ္။

*ဒီလိုနဲ႕ပဲ
 နာရီလက္တံေတြရဲ႕ ဦးတည္ရာကို
 ေနာက္ေက်ာေပး ဆန္႕က်င္လိုက္တာ
 ပိုေနၿမဲ၊ က်ားေနၿမဲ အျဖစ္မွာ ေ၀းေနဆဲ၊ လြမ္းေနဆဲ......
 သူ နဲ႕ ကၽြန္မ ........... ႏွစ္ေယာက္သားေလ
 .... ပိုေနေ၀း၊ ၾကာေနေ၀း.....။    ။

ရင္ၿငိမ္းပန္း (ပခုကၠဴ)