Pages

Monday, June 7, 2010

တဝမ္းပူ ႏွင့္ အမွတ္တရမ်ား အပိုင္း - 2 -

တ၀မ္းပူေလးက အအိပ္မက္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပါ။ သူ တကၠသိုလ္၀င္တန္းမွာ နန္းက ဒုတိယႏွစ္ေလ။ ကေလးကို ေကာင္းေကာင္းေမာင္းတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚတိုမိုကိုေလး လူလည္မက ခဏ ခဏ ဖ်ားတယ္။ တစ္ခ်က္ေလာက္ ဆူမိရင္ မ်က္ရည္က်တယ္။ သူ ငိုၿပီဆိုတာနဲ႔ ေမေမက “ နင့္ ငါ့သမီးကို ဆူစရာမလိုဘူး သူ႔သူ က်က္ႏိုင္သေလာက္ က်က္လိမ့္မယ္” ဆိုၿပီး နန္းကိုပဲ မဲတာေလ။ နန္းကလဲ ေမေမ လစ္ရင္ လစ္သလို ေခါင္းေခါက္တယ္ လိမ္ဆြဲတယ္။ အလကားေနရင္းေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မွာလဲ သူ အိပ္ငိုက္ရင္တို႔ စကားမ်ားရင္တို႔ ေပါ့။ ညီမ၀မ္းကြဲေလး တစ္ေယာက္ပါ ရွိတာဆိုေတာ့ သူတို႔ စာၾကည့္စားပြဲထိပ္မွာ နန္းက ထိုင္ၿပီး ကိုယ့္စာကို ၾကည့္တယ္။ သူတို႔ အိပ္မငိုက္ရဲေအာင္ေပ့ါေလ။

ႏွစ္ေယာက္စလံုး နန္း ရွိတဲ့အခ်ိန္ဆို စာကို အသားကုန္က်က္ၾကတာ။ အသံတစ္ခ်က္ေလးမွ မေလ်ာ့ဘူး။ နန္းကေတာ့ ပီတိေတြျဖာလို႔ေပါ့ေလ။ သိပ္မၾကာပါဘူး... အိပ္ငုိက္တဲ့ ျပစ္မႈနဲ႔ ကေလးကို စိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႔ ေအာ္လိုက္တာ.. တိုမိုကိုေလးတို႔ ဖ်ားျပန္ေရာ..။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ နန္းကလဲ ေလးဖက္နာေရာဂါ စျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ ေဆးကုဖို႔ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ နန္းကို ရန္ကုန္ကို ပို႔လုိက္ၾကတယ္ေလ။ နန္းလဲ မရွိေရာ.. ဟိုတစ္ေယာက္က ရည္းစားထား၊ တိုမိုကိုေလးလဲ စပါယ္ရွယ္ အိပ္။ နန္းလဲ စိတ္ဆုိးဆိုးနဲ႔ စာေမးပြဲေျဖခါနီးမွကို ျပန္လာတယ္။ ေအာင္စာရင္းလဲ ထြက္ေရာ ဟိုတစ္ေယာက္က ေအာင္ရံု၊ တိုမိုကိုေလးက ဂုဏ္ထူးႏွစ္ခုလားပါတယ္ေလ။

ေက်ာင္းသားတို႔ထံုးစံေလ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေပါ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ခဲ့ အခ်ိန္တန္ရင္က် အမွတ္ေလးက ေကာင္းခ်င္ၾကေသးတာကိုး..။ ေအာင္စာရင္းမွာ ဂုဏ္ထူးႏွစ္ခုတည္းပါတာလို႔လဲ ေျပာေရာ.. လူၾကားထဲ သတိလစ္သြားသလို ေၾကာင္ေၾကာင္ႀကီး ရပ္ေနတာ။ မသိရင္ စိတ္ထိခိုက္သြားတာလိုလိုေပါ့ေလ။ အမွန္က အစ္မလုပ္သူက ဆူမွာသိလို႔ ႀကိဳၿပီး အကာအကြယ္ယူထားတာ။ ဒါကို သိေပမယ့္လည္း နန္း က ဘယ္ဆူရက္ေတာ့မွာလဲ။ ၿပီးလဲၿပီးသြားၿပီေလ..။ အဲလို Defence ေကာင္းတဲ့ တ၀မ္းပူ။

စာေမးပြဲၿပီးတာနဲ႔ တစ္ေနကုန္အိပ္ပလိုက္မယ္လို႔ စာေမးပြဲေျဖေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားတုိင္း ႀကိမ္း၀ါးတတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္တမ္းၿပီးေတာ့ ဂိမ္းကစားခ်င္တာ၊ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ခ်င္တာ... မ်ားစြာနဲ႔ မအိပ္ျဖစ္တတ္ၾကဘူးေလ။ ဟင့္အင္း တိုမိုကိုေလးကေတာ့... ႀကိမ္း၀ါးထားတဲ့အတိုင္း အိပ္တာ။ စာေမးပြဲေနာက္ဆံုးေန႔ ျပန္လာတာနဲ႔ အိပ္တယ္။ ညစာ ထမစားဘူး။ ေနာက္ေန႔ မနက္ကို ေနျမင့္မွ ထတယ္။ မ်က္ႏွာေလးသစ္ ထမင္းေလးစားၿပီး ခဏလွဲလိုက္တာ ေန႔လည္ တစ္နာရီေက်ာ္တဲ့အထိ မထဘူး။ ေမေမက “ဘယ္ေလာက္အထိ အိပ္ႏိုင္မလဲ ထားၾကည့္ဦးမယ္” တဲ့။ ညေန ေလးနာရီထိုးတဲ့အထိေပါ့။

“သမီး ညေနဖက္ႀကီး မအိပ္ရဘူး ဖ်ားတတ္တယ္ ခဏထဦး”ဟု ေျပာကာ ႏိႈးယူရသည္။ ထိုသို႔ ေန႔ခင္းဖက္ကို တစ္ေနကုန္၊ တစ္ေနခမ္း အိပ္ၿပီးေတာ့.. ညဖက္က် တုိမိုကိုေလး ထငိုပါေလေတာ့သည္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အိပ္မေပ်ာ္လို႔တဲ့။ ဘယ္ေပ်ာ္မွာလဲ တစ္ေနကုန္အိပ္ထားတာကိုး။ သူက ထငိုေတာ့ အိမ္ကလူေတြလဲ အၿငိမ္မေနရ အိပ္ေရးပ်က္ေရာ။ ေနာက္ဆံုး ေဖေဖက အိမ္ကလူေတြကို မွာထားရတယ္ “ သမီးငယ္ကို ေန႔ခင္း ေပးမအိပ္ရ” တဲ့။
အဲလို အိပ္ေရးမက္တဲ့ တ၀မ္းပူ။

အိပ္ရာကေန ႏိုးလာရင္လဲ မ်က္လံုးသာ ေကာင္းေကာင္းမဖြင့္တာ ေရခဲေသတၱာဆီကိုက် ေျခလွမ္းက အမွန္။ ေရဘူးကို အရွိန္နဲ႔ ေမာ့။ ၿပီး ေျပာလိုက္ေသးတာ အိပ္ယာထဲကို ေရပုိက္ေလး သြယ္ထားရရင္ ေကာင္းမယ္တဲ့။ ထေသာက္ရတာက အိပ္ေရးပ်က္တယ္ေလ။ လူနံပိန္၊ ကၽြဲခ်ိဳလိမ္ ဆိုတာ အားသန္တာလား အစားသန္တာလား အတိအက် မသိေပမယ့္.. တိုမိုကိုေလးအတြက္ေတာ့ အစားက ပိုမွန္မယ္ထင္တယ္။ လူေကာင္ေသးသေလာက္ စားႏိုင္တယ္။ သူ အႀကိဳက္ဆံုးက ငွက္ေပ်ာသီး။ ငွက္ေပ်ာတစ္ဖီးကို တစ္ထိုင္တည္းနဲ႔ စားႏိုင္တာ သူပဲ ရွိမယ္ထင္တယ္။ အဲလို အစားသန္တဲ့ တ၀မ္းပူ။

အဲလို အိပ္ေရးမက္တဲ့ တိုမိုကိုေလးတစ္ေယာက္ တစ္ညမွာေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲမွာ တစ္ကုပ္ကုပ္နဲ႔ တစ္စံုတစ္ရာကုိ လုပ္ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ စားပြဲေပၚမွာလဲ ေဘာ္ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြနဲ႔။ ထူးထူးဆန္းဆန္း ျဖစ္ေနေပမယ့္ ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲဆိုတာ နန္း မေမးလိုက္မိဘူး။ မနက္ဖက္ နန္း အိပ္ယာႏိုးေတာ့ နန္း ေခါင္းအံုးေဘးမွာ စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ ေရာက္ေနတယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့.. ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေမြးေန႔ ျဖစ္ပါေစ ဆိုတာကို ဂ်ပန္လို ေရးေပးထားတဲ့ စာရြက္ေလး။ ေဘာပင္နဲ႔ ေရးထားတာ မဟုတ္ပဲ ႀကိဳးမွ်င္ေလးေတြန႔ဲ ေရးထားတာေလ။ စာရြက္ေနာက္ေက်ာဖက္ကို လွန္ၾကည့္ေတာ့ .. နန္း သေဘာက်တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ေကာင္းကင္က ၾကယ္စုေလးေတြကို ပံုေဖာ္ၿပီး ေဘာ္ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြနဲ႔ သီထားတာ။ အဲ့သီထားတဲ့ ႀကိဳးမွ်င္က တစ္ဖက္မွာ May 4 ဆိုတဲ့ စာတမ္းေလး ျဖစ္ေနေစတာေလ။

နန္း မ်က္ရည္၀ဲမိတဲ့အထိ.. ၾကည္ႏူးသြားတာ။ နန္း ေမြးေန႔ကို နန္းကိုယ္တိုင္ ေမ့ေနေပမယ့္.. ဆယ့္ႏွစ္နာရီေက်ာ္တဲ့အထိ မအိပ္ပဲ စိတ္ကူးေကာင္းေကာင္းေလးနဲ႔ Hand Made လုပ္ေပးထားတဲ့ တ၀မ္းပူေလး။ အဲလို ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ တ၀မ္းပူ။

No comments: